ارادت و عشق به ولایت

شهید آوینی همواره گوش به فرمان ولایت بود و به دوستان خود بارها گفته بود: «صدای من به جایی نمی‌رسد امّا اگر می‌شد برسد می‌گفتم، باید در این مملکت برای سریان و نفوذ گسترده‌تر رأی ولایت تلاش کرد. نباید راضی شد و گذاشت که اوامر آقا در پیچ و خم توجیهات و تفسیرهای غلط معطل بماند». نمود واقعی عشق آوینی به ولایت، در نوع کارها و انجام وظیفه‌هایی که به او سپرده می‌شد، به خوبی دیده می‌شود. در نامه‌ای که به مقام معظم رهبری نوشته‌اند، ارادت به ولایت موج می‌زند: «... ما با حضرت عالی به عنوان وصی امام امامت رحمةالله و نایب امام زمان(عج) تجدید بیعت کرده‌ایم و تا بذل جان در راه اجرای فرامین شما ایستاده‌ایم، همان گونه که پیش از این درباره امام امّت ره بوده‌ایم... ما به جهاد فی سبیل اللّه عشق می‌ورزیم و این امری است فراتر از یک انجام وظیفه خشک و بی روح. این سخن یک فرد نیست، دست جماعتی عظیم است که به سوی حضرت شما دراز شده تا عاشقانه بیعت کند،... سرما و فرمان شما. کمترین مطیع شما سیدمرتضی آوینی». او ولایت فقیه را ادامه ولایت اهل بیت علیه السّلام می‌دانست.